‘Kanker hoef je niet alleen te dragen’

De deuren van het Toon Hermans Huis Weert aan de Graaf Jacobstraat staan nog net zo wagenwijd open als op de eerste dag in 2011. De afgelopen tien jaar bezochten zo’n 20.000 mensen het inloophuis voor iedereen die zelf of in z’n directe omgeving met kanker te maken heeft.
DOOR ARJANNE VAN VOORST

Bij binnenkomst voel je de rust en warmte. In de gang naar het atelier hangt een levensboom met een scala aan spelden. „Iedere speld staat symbool voor iemand die het Toon Hermans Huis heeft bezocht. In 2011 was de boom helemaal leeg en nu moet je een plekje zoeken voor je speld”, vertelt gastvrouw Clary Eggens. Ze is vanaf het begin vrijwilliger bij het Toon Hermans Huis Weert. Kanker loopt als een rode draad door haar leven. „Kanker is altijd in mijn leven geweest. Mijn moeder had kanker, bij ons dochtertje van vier werd leukemie geconstateerd en later kreeg ik zelf kanker.” Inmiddels is haar dochter een gezonde vrouw van negenendertig. „Ons gezin is een voorbeeld van dat het goed kan gaan. Dat positieve wil ik doorgeven.”
In 2009 namen Frans Brüll en Hub aan den Boom het initiatief om in Weert een Toon Hermans Huis te vestigen. Binnen het jaar werd het huis aan de Graaf Jacobstraat verbouwd en ging het open voor publiek. „Bijzonder dat het Toon Hermans Huis met zoveel steun uit de Weerter gemeenschap is gerealiseerd”, merkt Eggens op. Voorzitter vanaf het eerste uur was Loeki van Maaren-van Balen, voormalige burgemeester van Weert. In 2018 gaf ze het stokje over aan Henk Evers, die tot voor kort burgemeester van Nederweert was. Evers is zelf ervaringsdeskundige en fietste ook met de Toons Toppers mee naar de top van de Mont Ventoux. „De kracht van het Toon Hermans Huis is de medemenselijke betrokkenheid. We leggen de focus niet op de ziekte, maar op de mensen. Op hun veerkracht en op wat hun leven betekenisvol maakt.” De komende jaren wil het Toon Hermans Huis zich nog meer verankeren en laten zien in de regio door samen te werken met andere organisaties.” Eggens benadrukt hoe fijn het is om met lotgenoten te praten en activiteiten te ondernemen. Denk aan schilder- en kookactiviteiten, wellnessbehandelingen, muziekbed, bijeenkomsten en lezingen. „De gastvrouwen en -heren weten in welk schuitje je zit en hebben alle aandacht voor jouw verhaal.”
In coronatijd is het Toon Hermans Huis twee keer dicht geweest. „Door corona hebben we ons nog meer gericht op individuele persoonlijke gesprekken en hele kleine groepen. Zeg maar de basis van ons huis. Tijd en persoonlijk aandacht geven aan al onze gasten: zelf ziek, naaste of nabestaande.”
In de afgelopen tien jaar waren er vele hoogtepunten. „Maar het allermooiste is en blijft als iemand voldoende veerkracht heeft vergaard en zegt weer verder te kunnen”, besluit Eggens.